The viewers have gone
The curtain is drawn
The play is over
And the journey from the full stop begins.
The ultimate going down is
The actual going up
The alpha or the omega
For the soul to sing ‘eureka’.
Liberty, equality, fraternity
As time leaps from the grave Into eternity.
The noise ceases
And the music pauses
The self faces The Cause of all causes.
When all our account is paid
We are to rest laid
With nothing to hide
By God’s rule abide.
Die before you die
Said the wise Prophet
If you can die while living
You can live while dying.
Never ask how
Try it here and now
Truth is a wonderful dove
The hands of Reason above.
இது நான் 94-ல் எழுதிய கவிதை. இன்று மீண்டும் பழைய டைரியில் இருந்து படித்துப் பார்க்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. நன்றாகத்தான் வந்திருக்கிறது என்று தோன்றியது (எனக்கு வேறெப்படித் தோன்றும்?!). இதோ உங்கள் பார்வைக்கு.
