நபிமொழிக் கவிதைகள் 193 – 210

கொஞ்ச நாளாக மக்கள் உரிமை பத்திரிக்கையில் வந்துகொண்டிருந்த என் நபிமொழிக்கவிதைகளை அவ்வப்போது பதிவிட முடியவில்லை. இப்போது கூகுள் பக்கம் மூலமாக உங்களோடு இங்கே. படித்துவிட்டு எழுதுங்கள்:

193
உடம்பு முடியாதவரை
உண்ணுங்கள் என்று சொல்லி
வற்புறுத்தாதீர்கள்
குடியுங்கள் என்று சொல்லி
கட்டாயப்படுத்தாதீர்கள்

அருந்தவும் உண்ணவும் அவருக்கு
அல்லாஹ்விடமிருந்து வரும் என்று
அண்ணல் நபிகள் சொன்னார்கள்

(இப்னு மாஜா. உக்பா பின் அமீர் அல் ஜுஹானி: 04 – 3444)

194
தேனும் திருமறையும்
தித்திக்கும் எப்போதும்
நிவாரணங்கள் அவைகளாலே
சித்திக்கும் எப்போதும்
(இப்னு மாஜா. அப்துல்லாஹ்: 04 – 3452)

195
அபூஹுரைராவும் அண்ணல் நபியும்
அதிகாலையில் எங்கோ கிளம்பினார்கள்
தொழுதுவிட்டு அமர்ந்துகொண்டார் அபூஹுரைரா
அவரைப் பார்த்த அண்ணல் நபிகள்
வயிற்று வலியா என்று வினவினார்கள்
ஆமாம் என்றார் அபூஹுரைரா
தொழுங்கள் எழுந்து தோழரே
தொழுகை உங்களை குணப்படுத்தும் என
தாஹா நபி சொன்னார்கள்
(இப்னு மாஜா. அபூஹுரைரா: 04 – 3458)

196
காய்ச்சல் பற்றிய பேச்சு வந்தது
காசிம் நபியிடத்தில்
தீபோன்ற அந்த தகிப்பை ஒருவர்
திட்டித் தீர்த்தார்

சுரத்தை என்றும் சபிக்காதீர்கள்
சுத்தப்படுத்துகிறது உங்களை அது
இரும்பிலிருந்து அழுக்கை
நெருப்பு நீக்குவதுபோல

நரக நெருப்பு கொஞ்சம்
நரம்பினில் ஏறுவதே காய்ச்சலாகும்
நெருப்பென்பதால் அதனை
நீரைக்கொண்டு அணையுங்கள் என
நேசநபி சொன்னார்கள்
(இப்னு மாஜா. அபூஹுரைரா, ஆயிஷா: 04 – 3469, 3471)

197
இரண்டு மகள்களுடன்
அன்னை ஆயிஷாவைப் பார்க்க
அன்று ஒரு பெண் வந்தார்

மூன்று பேரீச்சம் பழங்களை
மூவருக்கும் கொடுத்தார்
முஸ்தஃபாவின் மனைவி ஆயிஷா

ஆளுக்கொரு பேரீச்சம் பழத்தை
அச்சிறுமிகள் உண்டபின்
மூன்றாவது பழத்தையும்
இரண்டாகப் பிளந்து
இருவருக்கும் கொடுத்தார்
அந்த அன்பு அன்னை

அதுபற்றி அண்ணலிடம்
ஆயிஷா சொன்னபோது
ஆச்சரியம் எதற்கு ஆயிஷாவே
அன்பால் அந்தத் தாய்
அப்பொழுதே அடைந்துவிட்டாள்
அழகிய சொர்க்கம் ன
அண்ணல் நபிகள் சொன்னார்கள்
(இப்னு மாஜா. ஆயிஷா: 05 – 3668)

198
மக்களுக்கு இடையூறாக
பாதையின் குறுக்கே கிடந்த
மரக்கிளை யொன்றை
ஓரமாய் எடுத்து
ஒதுக்கிப் போட்டான் ஒருவன்
அதனால் அவனுக்கு
ஆண்டவன் கொடுத்தான்
அழகிய சொர்க்கம்
(இப்னு மாஜா. அபூஹுரைரா: 05 – 3682)

199
உங்கள் நாயன்
கருணயாளன் கொடையாளன்

ஏக்கத்தோடு
ஏந்திய கைகளை

ஆசையோடு
அகல விரிக்கப்பட்ட கைகளை

விருப்பங்கள் நிறைவேறவேண்டி
விரியத்திறந்த கைகளை

வெறுமையாக அனுப்ப
வெட்கப்படுகிறான்
(இப்னு மாஜா. சல்மான்: 05 – 3865)

200
அல்லாஹ் உங்கள்
சொரூபத்தையோ
செல்வத்தையோ பார்ப்பதில்லை
நெஞ்சம் நெய்ததையும்
நேர்படச் செய்ததையும் மட்டுமே
நாயன் பார்க்கிறான்
(இப்னு மாஜா. அபூஹுரைரா: 05 – 4143)

201
பசியோடு காலையில்
பறந்து செல்லும் பறவைகள்
வீங்கிய வயிற்றோடு
வீடு திரும்புகின்றன மாலையில்

பறவைக்குக் கொடுத்த
பரோபகாரியான
படைத்தவன் மீது நம்பிக்கை வைத்தால்
உங்களுக்கும் கொடுப்பான்
உண்மையாளன் என
உமரிடம் சொன்னார்கள்
உத்தம நபி
(இப்னு மாஜா. உமர்: 05 – 4164)

202
அல்லாஹ் தன் அளப்பரிய
அன்பினால் அருளியுள்ள
அருட்கொடைகள் இரண்டினையும்
அநாவசியமாக செலவு செய்கின்றனர்
அறிவுகெட்ட மனிதர்கள்:
ஆரோக்கியம் ஒன்று
அவகாசம் இன்னொன்று

உடல் நலத்தையும்
உள்ள நேரத்தையும்
உருப்படியாய் செலவழிக்காதவர்
உருப்படவே மாட்டார் என
இப்னு அப்பாஸ் அவர்களிடம்
இறுதி நபி கூறினார்கள்
(இப்னு மாஜா. அப்துல்லாஹ் பின் சயீத் பின் அபூ ஹிந்த்: 05 – 4170)

203
பெருமை எனது போர்வை
மகத்துவம் எனது மேலாடை
என்னோடு போட்டி போடும்
எவனாக இருந்தாலும்
எறிவேன் நரகில் என்று
இறைவன் சொன்னதாக
இறுதித்தூதர் சொன்னார்கள்
(இப்னு மாஜா. அபூஹுரைரா: 05 – 4174)

204
ஒவ்வொரு மதத்துக்கும்
ஒவ்வொரு சிறப்பு உண்டு
நன்மார்க்கம் இஸ்லாத்தின் சிறப்பு
நாணமாகும் என்று
நவின்றார்கள் நமது நபி
(இப்னு மாஜா. இப்னு அப்பாஸ்: 05 — 4182)
205
அடுத்தவர் பார்க்கிறார் என்பதனால்
அழகிய முறையில் தொழுவதைப்போல
ஆண்டவனை ஏமாற்ற முயலும்
அசிங்கமான காரியமானது
அந்தரங்க இணைவைப்பாகும் என
அருமை நபி கூறினார்கள்
(இப்னு மாஜா. அபூ சயீத்: 05 – 4204)

206
சின்ன சாட்டையின் அளவிலான
சொர்க்கத்தின் இடமானது
சுந்தர பூமியைவிடவும்
அதில் உள்ள அத்தனையையும்விட
அழகானது
(இப்னு மாஜா. சஹல் இப்னு ச’அத். 05 – 4330)

207
காலைத்தொழுகயின் நேரமென்ன
காசிம் நபி அவர்களே என்று
சந்தேகம் கேட்டார்
ஒரு சஹாபா

அமைதியாக இருந்தார்கள்
அண்ணல் நபிகள்

அடுத்தநாள் விடியலில்
அதிகாலைத் தொழுகையினை
இருட்டு கலையுமுன்னே
இறுதிநபி தொழுதார்கள்
அடுத்த நாள் அதிகாலை
விடியலின் வெளிச்சத்தில்
வாஞ்சை நபி தொழுதுவிட்டு

சந்தேகம் கேட்டவர் எங்கே என்று
சஹாபாக்களைக் கேட்டார்கள்
இங்கே உள்ளேன் இறுதித்தூதரே என
அங்கே இருந்த அவரும் சொன்னார்

இருட்டுக்கும் வெளிச்சத்துக்கும்
இடையில் உள்ளது
மூலவனை வணங்குவதற்கான
முதல் தொழுகை நேரம் என
முஸ்தஃபா சொன்னார்கள்

வார்த்தைகளால் விளக்குவதைவிட
வாழ்க்கையால் விளக்குவதையே
விரும்பினார்கள் வேதநபி
(முவத்தா. அ: அதா பின் யாஸர். 01)

208
என்னருமைத் தோழர்களாகிய நீங்களும்
எனக்குப் பின் வரஇருப்பவர்களும்
என் சகோதரர்களே

கௌதர் எனும் தடாகத்தில் நான்
காத்திருப்பேன் அவர்களுக்காக
என்றார்கள் ஏந்தல் நபி

உங்கள் காலத்துக்குப் பின்னால்
உலகில் வர இருப்பவர்களை
உங்கள் சகோதரர் என
உணர்ந்துகொண்டதெப்படி
உம்மி நபி அவர்களே என
உண்மைத்தோழர்கள் கேட்டனர்

வெள்ளை நிறக்குதிரைகளை
வேறுநிறக் குதிரையில் இருந்து
வேறுபடுத்திப் பார்க்க முடியாதா என
வேத நபி கேட்டார்கள்
முடியும் எங்கள் முஸ்தஃபாவே என்றார்கள்
முத்திரை நபியின் தோழர்கள்

அதேபோல
மறு உயிர்ப்பு செய்யப்படும் அந்த
மறுமை நாளின்போது
தொழுகைக்கு முன்னர் தம் உடலை
தண்ணீரால் சுத்தம் செய்த என்
சகோதரர்கள் அனைவருக்கும்
பாசமுகம் ஒளிவீசும்
பாதங்கள் பளபளக்கும்
அதைவைத்து அவர்களை நான்
அடையாளம் கண்டுகொள்வேன் என
அஹ்மது நபிகள் அறிவித்தார்கள்
(முவத்தா. அ: அபூஹுரைரா: 55)

209
வஞ்சகனின் வாளொன்றால்
வீரர் உமர் காயப்பட்ட இரவன்று
நான் சென்று அழைத்தேன்
காலைத்தொழுகைக்கு
கலீஃபா உமரை

தொழுகையைத் தவறவிடுபவனுக்கு
தீமைதான் என்ற உமர்
தொழ வந்தார் அப்போதும்
குத்தப்பட்ட காயத்திலிருந்து
குருதி வழிந்தோடியது
கலீஃபா உமர் தொழுதபோது
(முவத்தா. அ: மிஸ்வார் இப்னு மக்ரமா 79)

210
அவ்வப்போது நீங்கள்
ஆண்டவனை உங்கள் வீட்டு
அறைகளிலும் தொழுதுகொள்ளுங்கள்

இல்லத்திலும் தொழுதுகொள்ளுங்கள்
இறைவனை அவ்வப்போது

இல்லையெனில்
மண்ணறைகளாக மாறிவிடும்
மனதுக்குப் பிடித்த இல்லங்கள்

கல்லறைகளாக மாறிவிடும்
கட்டப்பட்ட வீடுகள் என
காசிம் நபி கூறினார்கள்
(புகாரி. அ: இப்னு உமர்: 01 – 432)

Photo
Photo
09/11/2018
2 Photos – View album

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

புனிதப்பாவம்

hajjமுன்பே வா என் அன்பே வா என்றழைத்தது என் அலை பேசி.

சுகமாக படுக்கையில் கிடந்த நான் வேண்டா வெறுப்பாக எடுத்து ஹலோ என்றேன்.

“ஜீ, ஸ்லாமலைக்கும். நாந்தான் ஜீ”

அமீர் பாய். என்னோடு பணி புரியும் அலுவலக ஊழியர். ஆரம்பத்தில் அவர் எல்லோரையும் ஜீ, ஜீ என்று அழைப்பதைக் கேட்க ரொம்ப வேடிக்கையாக இருந்தது. என்ன இது, தமிழில் ச்சீ, ச்சீ என்பதுதான் உர்துவில் ஜீ ஜீ ஆகிவிட்டதோ என்று கேட்க நினைத்தேன். நல்லவேளையாக யாரிடமும் கேட்கவில்லை. ச்சீ என்று காறித் துப்பியிருப்பார்கள். ‘ஜீ’ என்பது உர்து மொழியில் மரியாதையைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தும் சொல் என்று உர்து ‘ஜீ’க்கள் விளக்கிய பிறகுதான் எனக்கு ‘ஜீ’யின் மகத்துவம் புரிந்தது ஜீ.

இருக்கட்டும். அமீர் பாய்ஜீ அலுவலக ஊழியர் என்று சொன்னேனல்லவா? அலுவலக ஊழியர் என்றால் லேசுமாசாக நினைத்து விடக்கூடாது ஜீ. நிர்வாகத்தில் இருக்கும் பல பேருக்கு அவர் கடன் கொடுத்திருக்கிறார் ஜீ. வட்டிக்குத்தான் ஜீ.  தன் ஒரே மகளுக்கு மாருதி வேன் வரதட்சனையாகக் கொடுத்து திருமணம் செய்து வைத்தார் ஜீ. எப்படி இவரிடம் இவ்வளவு பணம்? மனைவி அரசாங்க மருத்துவ மனையில் செவிலியாக இருந்தால் இவ்வளவு பணம் வருமா? அவர் மகளின் திருமணத்துக்குப் போய் பந்தியில் அமர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த எல்லார் மனதிலும் இந்த சிந்தனைதான் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. எனக்கெப்படித் தெரியும் என்கிறீர்களா? என் மனதிலும் அதுதானே ஓடிக்கொண்டிருந்தது?! சிந்தனை என்ன, ஒரு வகையில் பொறாமைதான். பல பேருக்கு அன்றைக்கு சாப்பிட்ட பிரியாணி செரித்திருக்குமா என்பது சந்தேகம்தான் ஜீ.

ஆனால் மனிதர் பழகுவதற்கு ரொம்ப இனிமையானவர். மனைவியைக்கூட ஜீ போட்டுத்தான் பேசுவார். அவ்வளவு மரியாதை. மனைவியோடு இதுவரை இரண்டு முறை ஹஜ்ஜுக்குப் போய் வந்திருக்கிறார். எனக்குக்கூட மறக்காமல் வீட்டுக்கே வந்து ஜம்ஜம் தண்ணீர், தஸ்பீஹ்(ஜப) மணி, முஸல்லா (தொழுகைப்பாய்), பேரீச்சம் பழம் எல்லாம் கொடுத்துவிட்டுத்தான் சென்றார்.

அவர் இதுவரை எனக்கு தொலைபேசி அழைப்பு செய்ததே இல்லை. கூப்பிடு தூரத்தில் அவர் வீடு இருந்தது அதற்குக் காரணமல்ல. நாங்கள் ஒரே தெருவில் வசித்தாலும் அலுவலகத்தில்தான் சந்தித்துக் கொள்வோம். ஆனால் இன்று தொலைபேசி அழைப்பு. அப்படி என்ன முக்கியமான விஷயமாக இருக்கும்?

“அலைக்கும் ஸலாம் ஜீ, சொல்லுங்க”

“ஜீ, ஒன்னுமில்ல, இண்டர்நெட்ல ஒரு விஷயம் பாக்கணும். நீங்க வீட்லதானே இருக்கிங்க? வரவா? கொஞ்சம் அவசரம்” என்றார்.

எரிச்சலாக இருந்தது.

“அடட, அதனாலென்ன ஜீ, இதுக்கு நீங்க கேக்கணுமா? இது உங்க வீடு ஜீ, ஒடனே வாங்க. நா வெய்ட் பண்றேன்”

எரிச்சலையெல்லாம் காண்பிக்க முடியாது. அவசரத்து ‘டப்’ வேண்டுமல்லவா? எழுந்து முகம் கழுவி விட்டு தயார் செய்து கொண்டேன். மடிக்கணிணியின் முகத்தை நிமிர்த்தி வைத்தேன்.

கொஞ்ச நேரத்துக்கெல்லாம் வந்துவிட்டார் அமீர் பாய். அமீர் என்றாலே பணக்காரன், செல்வந்தன் என்றுதான் அர்த்தம். பெயருக்கேற்ற மாதிரிதான் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார். ரொம்ப பக்தியாக வேறு இருந்தார். இரண்டு முறை புனிதப் பயணம் போனவராயிற்றே. ஆனாலும் அவர் வட்டிக்குப் பணம் விடுவதுதான் புரியாத புதிராக இருந்தது. இம்மை வேறு, மறுமை வேறு என்று பிரித்து விட்டார் போலிருக்கிறது. மக்காவுக்குப் போய் கஅபாவின் முன் நின்று மன்னிப்புக் கோரிவிட்டால் அன்று பிறந்த குழந்தையைப் போல பாவமில்லாதவராக மனிதன் ஆகிவிடுவானாம். அமீர் பாயும் புனிதப் பயணம் செய்யும்போதெல்லாம் குழந்தையாகிவிடும் செப்பிடு வித்தையைக் கற்று வைத்தவர். வட்டி வடியும் பணத்தோடு பயணம் போகிறவர் பால் வடியும் முகத்தோடு திரும்பி வருவார். இறைவனின் கருணையின் மீதுதான் அவருக்கு எவ்வளவு நம்பிக்கை!

“வாங்க ஜீ” என்று மடிக்கணிணி அருகில் இருந்த நாற்காலியில் அவரை உட்காரச் சொன்னேன். ஏற்கனவே ஆன் லைனில்தான் இருந்தேன். சி.எஸ்.என்.எல். அலைபேசி ஒரு மூதேவி என்றால் ப்ராட்பேண்ட் ஒரு சீதேவி. நம்முடைய சி.எஸ்.என்.எல். அலைபேசியிலிருந்து எதிரில் உட்கார்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் நண்பனை எழுப்ப அவனது சி.எஸ்.என்.எல். அலைபேசிக்குப் போட்டால்கூட, “நீங்கள் டயல் செய்த வாடிக்கையாளர் தற்சமயம் தொடர்பு எல்லைக்கு வெளியில் உள்ளார்” என்றோ “தற்சமயம் பிஸியாக இருப்பதால்” என்றோ பொய் சொல்லும். தன் முயற்சியில் சற்றும் தளராத விக்கிரமாதித்யனைப் போல தொடர்ந்து பத்துப்பதினைந்து முறை முயன்றால், ஒரு தடவை மாட்டிக் கொள்ளும்.

ஆனால் அப்போதும் க்ரஹாம் பெல் கண்டு பிடித்த தொலைபேசி மாதிரி ஒரு பக்கம் மட்டும்தான் வேலை செய்யும். அவன் சொல்வது நமக்குக் கேட்கும் ஆனால் நாம் சொல்வது அவனுக்குக் கேட்காது. ஹலோ, ஹலோ என்று தொண்டை வறல அவன் கத்தி, நம்மைத் திட்டிவிட்டு வைப்பான். ஆவி அமுதாவிடம் சொல்லி, தாமஸ் ஆல்வா எடிசனின் ஆவியை அழைத்துத்தான் அந்தப் பிரச்சனையை சரி செய்ய வேண்டும். ஆனால் பிரியாணியை சொதப்பி விட்டாலும், ஐஸ்வர்யா ராயை மனைவியாகக் கொடுத்து விட்ட மாதிரி, ப்ராட்பேண்டைக் கொடுத்து இதையெல்லாம் மறக்கடித்து விட்டது சி.எஸ்.என்.எல். எலியால் சொடுக்கியவுடன் சும்மா ஜெட் வேகத்தில் போகிறது.

“டபிஸ்யூ, டபிள்யூ, டபிள்யூ, எம்.ஈ.என். டாட்.” என்று சொல்ல ஆரம்பித்தார் அமீர் பாய். நான் அவர் சொன்ன யூஆர்.எல்.லை உள்ளிட்டேன். மினிஸ்ட்ரி ஆஃப் எக்டேர்னல் அஃபயர்ஸ் என்ற வலைத்தளம் வந்தது.

“ஆங் இங்கதான்  ஜீ, ‘அதர்’னு இருக்கும் பாருங்க” என்றார்.

அவர் சொன்ன இடத்தில் சொடுக்கினேன்.

அரசு மருத்துவ மனைகளில் வேலை பார்ப்பவர்கள் தொடர்பான பக்கம் வந்தது. அதனுள்ளே போய் குறிப்பிட்ட படிவத்தைத் திறந்து அதில் இருந்த எண்ணைக் குறித்துக் கொண்டார். கடைசித் தேதியையும் குறித்துக்கொண்டார். அவ்வளவுதான்.

பின் அவரே விளக்கினார்.

“மூனாவது தடவையா ஹஜ்ஜுக்குப் போலாம்னு இருக்கோம்ஜீ, அதான். மூனு தடவைக்கு மேல் போக முடியாது” என்றார் சோகமாக.

எனக்கு கொஞ்சம் பொறாமையாகக்கூட இருந்தது. நான் இதுவரை ஒரு முறைகூட புனிதப் பயணம் மேற்கொண்டதில்லை. மேற்கொள்ளும் எண்ணமும் இதுவரை வரவில்லை. பணம் மட்டும் அதற்குக் காரணமல்ல. இருக்கட்டும், என்னுடைய கதை இப்போது வேண்டாம். ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் புனிதப் பயணம் போகிறேன் என்று யாராவது சொன்னால் அவர்களிடம் மறக்காமல், நபிகள் நாயகத்தின் பள்ளிவாசலில் நின்று நீங்கள் தொழும்போது எங்களுக்காகவும் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள் என்று சொல்வது என் வழக்கம். ஒரு நாளைக்கு மதீனா சென்று நபிகள் நாயகத்தின் பாதம் பட்ட அந்தப் பள்ளிவாசலில் நின்று தொழும் பாக்கியம் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையும் ஆசையும் எனக்கும் இருக்கத்தான் செய்தது. அமீர் பாயிடமும் கடந்த இரண்டு முறையும் அப்படித்தான் சொல்லிவிட்டேன். இந்த முறை சொல்வதற்கு கொஞ்சம் கூச்சமாக இருந்தது.

“நீங்களே தனியா போறதுக்கும், இப்புடி அமைச்சகம் மூலமா போறதுக்கும் என்ன பெரிய வித்தியாசம்?” என்று கேட்டேன்.

ஒரு குழந்தையை, அல்ல, ஒரு குழந்தைப் புழுவைப் பார்ப்பதுபோல என்னை ஒரு நோட்டம் விட்டார் அமீர் பாய்.

“என்னா ஜீ இப்புடிக் கேட்டுட்டீங்க? அமைச்சகம் மூலமா போனா அவங்களே எல்லா செலவையும் ஏத்துக்கிறாங்க”.

“ஓஹோ” என்றேன். எல்லாம் புரிந்து விட்ட மாதிரி இருந்தது.

“அதுமட்டுமில்ல ஜீ, எங்க மிஸஸுக்கு அந்த 70 நாளைக்கிம் உள்ள சம்பளத்தையும் ரியாலா குடுத்துடுவாங்க” என்றார். அந்த விஷயத்தைச் சொல்லும்போது அவர் முகத்தில் ஹஜ்ஜுக்குப் போவதைவிட அதிகமான சந்தோஷம் தெரிந்தது.

“அப்புடியா. அதுல என்ன கெடைக்கிம், உங்க மிஸஸோட சம்பளம்தானே கெடைக்கும்?” என்றேன்.

“இல்ல ஜீ, 15000 ரூவா எங்க மிஸஸுக்கு சம்பளம். அதெ அப்புடியே ரியாலா குடுத்துடுவாங்க” என்றார்.

“சரி, 15000 ரூவாய்க்கு எவ்வளவு ரியாலோ அதெத்தானே குடுப்பாங்க?” என்றேன்.

Stoning-Pillars-During-Hajj-Did-Devils-Turn-into-Stone“இல்ல ஜீ, இங்க எவ்வளவு சம்பளமோ அவ்வளவு ரியால் குடுப்பாங்க. 15000 ரியால் குடுப்பாங்க ஜீ, கிட்டத்தட்ட ஒன்ரெ லெச்ச ரூவா வரும் ஜீ” என்றார் பெருமிதத்தோடு. மூன்று முறைக்கு மேல் போக முடியாமல் செய்துவிட்டார்களே பாவிகள் என்ற ஏக்கம் தெரிந்தது அவர் முகத்தில். புனிதப் பயணத்தின் சடங்குகளில் ஒரு கட்டத்தில் சாத்தானுக்குக் கல் எறிவார்கள். சாத்தானே சாத்தானுக்குக் கல் எறிய முடியுமா என்று எனக்குக் கொஞ்சம் குழப்பமாக இருந்தது.

“ரொம்ப தாங்க்ஸ் ஜீ” என்று சொல்லி விட்டு அவர் விடை பெற்றுச் சென்றார். நபிகள் நாயகத்தின் பள்ளிவாசலில் எங்களுக்காகவும் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள் என்று இந்த முறை நான் அவரிடம் சொல்லவில்லை. எங்கே அப்படிச் செய்துவிடுவாரோ என்று பயமாக இருந்தது. இரண்டு முறை பிரார்த்தனை செய்யச் சொன்னதற்காக இறைவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொள்ள வேண்டும்.

அவர் போன கொஞ்ச நேரத்தில் என் மனைவி பதட்டமாக என்னிடம் வந்தாள். என்ன என்றேன்.

” நம்ம வீட்ல இருந்த ஜம்ஜம் தண்ணில யாரோ கையெ வுட்டு அழுக்காக்கிட்டாங்க. இப்ப என்ன செய்யிறது?” என்று கவலையாகக் கேட்டாள்.

“எனக்கும் அதே கவலெதான்” என்றேன்.

அவளுக்குப் புரிந்திருக்க நியாயமில்லை.

 

==============

Posted in SHORT STORY/சிறுகதை | 2 Comments